تبليغاتX
پرسش مهر 6 (استان سمنان)

پرسش مهر 6 (استان سمنان)

اين وبلاگ در خصوص آخرين اطلاعات فراخوان پرسش مهر 6استان سمنان مي باشد

نامه اي به پدر شهيدم محمد ناصر ناصري

 

نامه اي به پدر شهيدم محمد ناصر ناصري
 

  
زهرا ناصري  
باباجان، باز سلام
اي پدر جان؛ منم، زهرايت
دختر كوچك تو
 

اي اميد من و
اي شادي تنهايي من
به خدا اين صدمين نامه بُوَد
از چه رو هيچ جوابم ندهي
 


ياد داري كه دم رفتن تو
              دامنت بگرفتم
                     من به تو مي گفتم

  
  دختر شهيد

                            پدر اين بار نرو         پدر اين بار نرو

من همان روز، بله فهميدم
                     سفرت طولانيست
                                   از چه رو اي پدرم
                                          تو به اين چشم ترم هيچ توجه نكني

به خدا خسته شدم
       به خدا خسته شدم
              به خدا قلب من آزرده شده

چند سال است كه من منتظرم
              هر صدايي كه ز در مي آيد
                            همچو مرغي مجروح
                                          پا برهنه سوي در تاخته ام

  
  شهيد محمد ناصر ناصري

بس كه عكست به بغل بگرفتم
              رنگ از روي من و عكس چو ماهت رفته ست

من و داداش رضا
           برسر عكس تو دعوا داريم
                   او فقط عكس تو را ديده پدر
                            با جمال تو سخن مي گويد
                                   مادرم از تو برايش گفته
                                            او فقط بوي پدر را زلباست دارد

  
كنگره بزرگداشت سرداران و 700 شهيد شهرستان بيرجند - تير 81  


بس كه پيراهن تو بوييده
              بس كه در حال دعا، رو به سجاده ي تو اشك فشان ناليده
طاقتش رفته دگر
       پاي او سست شده
              دل او بشكسته
              به خدا خسته شديم        به خدا خسته شديم

پدرم! گر تو بيايي به خدا
              من زتو هيچ تقاضا نكنم
                            لحظه اي از پيشت، جاي ديگر نروم

هرچه دستور دهي
              من بلافاصله انجام دهم
                            همه دم بر رخ ماه و قدمت بوسه زنم
                                          جان زهرا برگرد               جان زهرا برگرد
دائماً مي گويم:
       مادرم!
              هر كه رفته ست سفر برگشته
                            پدر دوست من، پدر همسايه، پدران ديگر...
پس چرا او سفرش طولانيست
                            او كجا رفته مگر؟!
                                     ‌او كه هرگز دل بي مهر نداشت!
او كه هر روز مرا مي بوسيد
                او كه مي گفت برايش به خدا
                                دوري از ما سخت است
                                                پس چرا دير نمود؟
 

آري من مي دانم، كه چرا غمگين است
علت تأخيرش
من فقط مي دانم
آخر آن موقع ها
حرف قرآن و خدا و دين بود
كربلا بود و هزاران عاشق

   

همه مسؤولين، چون رجايي و بهشتي بودند

     

حرف يكرنگي بود
ظاهر و باطن افراد ز هم فرق نداشت

همه خواهرها زير چادر بودند
صحبت از تقوي بود
همه جا زيبا بود
پارك هم بوي شهادت مي داد

  
   

جاي رقص و آواز
همه جا صوت دعا

كوچه ها راست و مردم همه راست
همگي رو به خدا
همه خط ها روشن
خوب و خوانا بودند
حرف از ايمان بود
حرفْ از تقوي بود

اما امروز پدر
درد دل بسيار است
همهء آنچه به من مي گفتي
رنگ ديگر دارد، يا بسي كم رنگ است

من كه مي ترسم
تنها به خيابان بروم
مادرم مي ترسد
او به من مي گويد:

  
   

در خيابان خطر است
بر سر بعضي ها
چادري پيدا نيست
مويشان بيرون است
 

  
   

همه عينك دارند
به نظر مي آيد
‌چشمشان معيوب است
راهشان پيدا نيست
 

 

 

 

  
   

خط كج گشته هنر
بي هنرها همگي خوب و هنرمند شدند

  
   

كج روي محبوب است
در مجالس و سخنراني ها
جاي زيباي شهيدان خاليست
يا اگر هست از آن بوي ريا مي آيد
نامهاي شهدا
يك يك از روي اماكن همه بر مي دارند

 

از دل غم زده ما همگي بي خبرند
يا نه، بهتر گويم
بر روي اشك يتيمانِ شهيد
جُنگ شادي دارند

سرقت مال عمومي هنر ست
حرف از آزاديست
علت غصه و اندوه تو بابا اين است

  
   

پدرم من اين بار
مي نويسم كه اگر
بازگشتن ز برايت سخت است
ما مي آييم بَرَت
تو فقط آدرست را بنويس
در كجا منزل توست
مادرم مي داند
او به من مي گويد
پدرم پيش خداست
در بهشتي زيباست

با همه همسفرانش آنجاست
خانه اش هم زيبا ست
 

  
   

حضرت خامنه اي هم مي گفت
دخترم غصه نخور
پدرت خندان است
دوستت مي دارد
تو اگر گريه كني
پدرت هم به خدا مي گريد
همه شب لحظه خواب
پدرت مي آيد،‌صورتت مي بوسد
دست بر روي سرت مي كشد او
من از آن لحظه دگر
شاد و خوشحال شدم
از خدا مي خواهم تا كه جان در تنم است
تا حياتي باقيست
 

رهبرم چون پدري بر سر من زنده بود
چهره زيبايش،‌چون جمال مه تو
شاد و پر خنده بود
من به تو قول دهم، كه دگر از اين پس،
اينهمه اشك غم از ديده نريزم بابا
همچو مادر ديگر
از فراغ رويت، نيمه شب نوحه و زاري نكنم

  
   

تو فقط اي پدرم، از خدايت بطلب
كه من و مادر و اين امت اسلامي ما
همگي چون تو پدر
راه ما راه شهيدان باشد
دائما ً بر سر ما
سايه رهبر و قرآن باشد
پدرم خندان باش
                        من به تو مفتخرم               من به تو مفتخرم

 

برای شنیدن نامه به این آدرس مراجعه نمائید : http://shalamcheh.blogfa.com

+ نوشته شده در  جمعه نهم اردیبهشت 1384ساعت 9:50 قبل از ظهر  توسط حجت الله يحيائي  |